کشیدن دندان پیشین فک پایین برای درمان ارتودنسی

ف-کشیدن-دندان-پیشین

چرا گاهی اوقات تنها دندان پیشین فک پایین کشیده می‌شود؟ آیا این روش درمانی معمول است؟ جوانب مثبت و منفی کشیدن دندان پیشین فک پایین چیست؟
در برخی از بیماران به نظر می‌رسد که کجی دندان تنها مربوط به دندان‌های جلوی فک پایین است. بنابراین این سؤال در ذهن به وجود خواهد آمد که، "چرا فقط یکی از آنهایی که مشکل دارند کشیده نشوند؟ اگرچه این روش درمانی جدید نیست، اما کشیدن تنها یکی از دندان‌های پیشین فک پایین اخیراً با افزایش محبوبیت به عنوان یک "درمان ارتودنسی در کوتاه مدت" روبرو بوده است. در بعضی موارد انجام این عمل یک گزینه قابل قبول به شمارمی آید، اما کشیدن تنها یکی از دندان‌های پیشین عواقبی دارد که باید پیش از انجام مورد توجه قرار گیرد. در یک بایت نرمال، تعداد دندان‌های بالا و دندان‌های پایینی با یکدیگر مطابقت دارند. دندان‌ها همانند دندانه‌های یک ساعت با یکدیگر فیت می‌شوند و کشیدن تنها یکی از آن‌ها ممکن است مشکلاتی را ایجاد کند. اگر دندان‌ها اندازه و شکل مناسب دارند، کشیدن دندان پیشین فک پایین، باعث ایجاد اوربایت یا بایت عمیق می‌شود. اوربایت گسترده (در اصطلاح حرفه‌ای "اورجت" نامیده می‌شود) بدان معنی است که دندان‌های فک بالا بیش از حد نسبت به دندان‌های پایین جلو آمده‌اند. بایت عمیق به این معنی است که دندان‌های فک بالا روی دندان‌های فک پایین را پوشانده‌اند و بنابراین مقدار کمی از دندان‌های فک پایین مشخص هستند. در بیمارانی که می‌خواهند درمان سریع‌تر انجام گردد و عواقب این عمل را نیز قبول دارند، کشیدن تنها یکی ازدندان‌های پیشین فک پایین ممکن است گزینه‌ی درمانی مناسبی باشد. اگر دندان‌های فک پایین نسبت به دندان‌های فک بالا بیش از حد عریض باشند، یا اگر دندان‌های فک بالا (اغلب دندان‌های پیشین جانبی) به صورت ژنتیکی بیش از حد باریک باشند، ردیف نبودن دندان‌ها به صورت طبیعی دردسر ساز است و کشیدن تنها یکی از دندان‌های پیشین فک پایین ممکن است در واقع بهترین گزینه درمانی باشد. در مواردی که دندان‌های فک بالا متناسب به نظر می‌رسند، اما دندان‌های فک پایین متراکم و دچار کجی هستند، متخصص ارتودنسی ممکن است با متناسب کردن اندازه یکی از دندان‌های پیشین فک بالا یک ناهماهنگی در اندازه‌ی دندان‌ها ایجاد کند. با استفاده از روش کاهش اینترپروکسیمال ریداکشن (آی پی آر)، متخصص ارتودنسی می‌تواند عرض دندان‌های فک بالا را کمی کوچک‌تر کند تا بتواند جایگزینی برای دندانی که در فک پایین کشیده شده است، گردد.

معایب


در هر دو سناریو یک عامل وجود دارد که باید هم برای بیمار و هم برای متخصص ارتودنسی قابل قبول باشد. کشیدن دندان پیشین فک پایین همیشه به این معنی است که خط مرکزی دندان‌های فک بالا در وسط یک دندان در فک پایین قرار خواهند گرفت. این حالت معمولاً از دید دیگران قابل توجه نیست، اما موضوعی است که باید در ابتدای درمان به آن توجه شود.
هرگز کشیدن دندان پیشین فک پایین را بدون انجام یک شبیه سازی در ابتدای درمان انجام ندهید. می‌توان با استفاده از یک مدل پلاستیکی ساده شبیه سازی نتیجه نهایی را انجام داد یا می‌توان از نرم افزار دیجیتالی برای شبیه سازی استفاده کرد. شبیه سازی دیجیتالی دندان‌ها قبل از درمان کمک می‌کند تا امکان ردیف کردن دندان در اندازه و شکل اصلی فراهم شود. برای اصلاح این مشکل و ردیف کردن دندان‌ها می‌توان از روش آی پی آر استفاده کرد یا این که ممکن است کشیدن دندان پیشین بهترین گزینه‌ی درمانی برای فرد بیمار باشد. بیمارانی که کشیدن دندان پیشین فک پایین به عنوان بخشی از برنامه‌ی درمانی آن‌ها توسط متخصص ارتودنسی توصیه می‌شود، باید در پایان درمان در خصوص اوربایت و اورجت بیش از حد با متخصص خود مشاوره نمایند. همانند سایر روش‌های درمانی باید ابتدا اطلاعاتی را در خصوص مزایا و معایب و نتایج کسب کرده و سپس در مورد انجام آن تصمیم گیری کنید.