چسباندن براکت (باندینگ مستقیم و غیر مستقیم ارتودنسی)

bandingortho

بیماران زیادی هستند که در مورد قرار دادن بریس‌های خود دچار نگرانی می‌باشند. مراجعه به متخصص ارتودنسی زمانی که هیچ ایده‌ای در مورد اتفاقی که می‌افتد ندارید، کمی دلهره‌آور است. در اینجا توضیح دقیقی درباره نحوه انجام این کار آمده است.

انواع باندینگ


برای بیمارانی که به تازگی درمان ارتودنسی را شروع کره‌اند، دو روش برای چسباندن براکت به دندان‌ها استفاده می‌شود: باندینگ مستقیم یا غیر مستقیم. تغییرات زیادی در براکت‌های ارتودنسی ایجاد شده است که هر یک ادعا می‌کنند در دستیابی به موقعیت نهایی مطلوب دندان و جفت شدگی متقابل آن‌ها برتر هستند. با این حال، اگر براکت‌ها به صورت ایده‌آل روی هر دندان قرار نگیرند، تمام نوآوری‌های ایجاد شده در طراحی براکت بی‌تاثیر می‌شوند. موقعیت ایده‌آل هر براکت باید دندان مربوطه را در هماهنگی با دندان‌های مجاور و همچنین در ارتباط با کل قوس دهان جهت‌دهی کند.

تکنیک باندینگ غیر مستقیم

هنگامی که از تکنیک باندینگ غیر مستقیم استفاده می‌شود، به جای قرار دادن مستقیم براکت‌ها بر روی دندان‌ها، در ابتدا روی یک مدل گچی دندان‌ها قرار می‌گیرند. سپس بریس‌ها به دندان‌های بیمار منتقل می‌شوند. در حالی که این روش معمولا باعث می‌شود که مراجعه اولیه بیمار کوتاه‌تر باشد، به دلیل افزایش احتمال جا به جایی براکت‌ها، قرار ملاقات‌های پی در پی و حتی طول درمان می‌تواند بیشتر شود زیرا در طول فرآیند انتقال، ممکن است براکت‌ها کمی تغییر مکان بدهند. نشان داده شده است که قابل پیش بینی‌ترین و دقیق‌ترین روش چسباندن براکت‌ها، باندینگ مستقیم است.

تکنیک باندینگ مستقیم

در طول قرار دادن بریس‌های معمول، بیمار باید مدت زمان طولانی دهان خود را به وسیله رترکتور باز نگه دارد. نگه داشتن دهان به صورت خیلی باز و خشک شدن آن برای مدت طولانی می‌تواند برای بیمار ناراحت کننده باشد و قرار دادن براکت‌ها را برای  متخصص ارتودنسی دشوار کند.

هنگامی که از روش باندینگ مستقیم استفاده می‌شود، براکت‌ها به طور مستقیم بر روی دندان‌ها، هر بار یک دندان، و نه بر روی یک مدل گچی قرار می‌گیرند. این روش زمان بیشتری را نسبت به روش باندینگ غیر مستقیم می‌گیرد زیرا هر یک از براکت‌ها به صورت تک تک و به طور دقیق از ابتدا با در نظرگیری تاج دندان‌ها و موقعیت ریشه، قرار می‌گیرند. متخصص زمان بیشتری را برای انجام باندینگ مستقیم صرف می‌کند، زیرا این امر با دقت بالاتر و نتایج متمرکز بر جزییات همراه است.

اولين چیزی که متخصص ارتودنسی انجام می‌دهد اين است که يک رترکتور لب را برای کمک به خشک نگه داشتن دندان‌ها قرار می‌دهد. چسب به دندان‌های مرطوب نمی‌چسبد و بدون رترکتور غیر ممکن است بتوانید لب‌های خود را دور از دندان‌ها نگه دارید. گام بعدی این است که کمی ژل بر روی دندان‌های شما قرار گیرد تا هر لایه‌ای که ممکن است بر روی آن‌ها باشد را برطرف کند. ژل طعم چندان خوبی ندارد. در واقع، کمی ترش است. بعد از حدود ۳۰ ثانیه، متخصص ارتودنسی بیشتر آن‌ها را برمی‌دارد و دندان‌ها را می‌شوید. مراقب باشید که زبان‌تان را نیز شستشو دهید.