مزایا، فرایند و عوارض استفاده از مینی پلیت در ارتودنسی

پلیت

بعضی از بیماران ارتودنسی دچار بدشکلی بسیار شدید هستند که نیاز به کار گسترده‌تری نسبت به تنها استفاده از بریس برای اصلاح دارند. برای برخی از بیماران، متخصصین ارتودنسی نیاز به ایجاد مقدار زیادی از حرکات دندان دارند، بنابراین آنها از دستگاه‌هایی استفاده می‌کنند که به آنها اجازه می‌دهد که با اعمال فشار حرکت دندان را بهتر انجام دهند. مینی پلیت‌ها یکی از این گزینه‌های درمان هستند که نتایج عالی را فراهم می‌کنند. مینی پلیت در درمان ارتودنسی نقش مهمی دارد. توضیح ساده این است که مینی پلیت یک ایمپلنت است که برای ارائه‌ی نیروی اهرم قرار داده می‌شود، و سپس به محض به دست آمدن حرکت مورد نظر حذف می‌شود. هنگام حرکت دندان‌ها، قوانین حرکت دخیل هستند، برای هر اقدام یک واکنش برابر و معکوس وجود دارد. متخصصین ارتودنسی باید در هنگام برنامه‌ریزی درمان این موضوع را در نظر بگیرند و دستگاه‌های انکوریج موقت مانند مینی پلیت تنها این امکان را فراهم می‌کنند. مینی پلیت‌ها در ارتودنسی می‌توانند به رسیدن سریع‌تر دندان‌ها به موقعیت بهتر کمک ‌کنند، و اغلب به عنوان جایگزین برای هدگیر و در تلفیق با بریس‌ها استفاده می‌شوند. مزیت دیگر این است که در موارد خاص، مینی پلات‌ها می‌توانند به موقعیت استخوانی بعلاوه‌ی دندانی کمک کنند، بنابراین نمای چهره بهبود می‌یابد.

مینی پلیت از چه ساخته شده است؟


مینی پلیت‌ها از تیتانیوم یا آلیاژ تیتانیوم ساخته شده‌اند و معمولا شامل سر، دسته و بدنه می‌شوند. بدنه به طور معمول توسط یک جراح دهان در زیر پوشش استخوان قرار می‌گیرد و با یک سری پیچ‌های کوچک به استخوان متصل می‌شود. پلیت‌ها معمولا در تنه زايگوما یا لبه نازک (پیریفورم) فک بالا قرار می‌گیرند. در آرواره، آنها می‌توانند به طور معمول در هرجا به جز در عصب چانه‌ای قرار گیرند. بدنه به یک دسته متصل است که بوسیله‌ی یک سر که برای فراهم کردن امکان قرار دادن نیرو برای حرکت ارتودنسی دندان طراحی شده است، در دهان منبسط می‌شود.

فرآیند عمل مینی پلیت در ارتودنسی


برای قرار دادن مینی پلیت‌ها، متخصص ارتودنسی باید در ارتباط با یک جراح کار کند. این روش می‌تواند تحت بیهوشی موضعی باشد، اما در بعضی موارد ممکن است نیاز به آرامبخش داخل وریدی یا بیهوشی عمومی باشد. این عمل تقریبا ۳ تا ۴ هفته طول خواهد کشید تا دهان بهبود یابد، در طی این زمان شما با دهانشویه ضد عفونی دهان خود را شستشو خواهید داد و باید به تمیز کردن اطراف پلیت استخوان توجه ویژه‌ای داشته باشید. برای حرکت درست دندان‌ها و اطمینان از اینکه تنها دندان‌های ناهموار حرکت می‌کنند، متخصص ارتودنسی باید نقاطی برای انکوریج ایجاد کند. مینی پلیت یک دستگاه غیر متحرک است که متخصص ارتودنسی به لحاظ استراتژیکی در دهان قرار می‌دهد تا نیروها بتوانند دندان‌هایی را که نیاز به حرکت دارند بدون جابجایی دندان‌هایی که نیازی به حرکت ندارند حرکت دهند. به محض اینکه مینی پلیت کار خود را انجام داد، متخصص ارتودنسی به راحتی آن را حذف می‌کند. قرار دادن مینی پلیت نیاز به تخصص و تجربه هر دو متخصص ارتودنسی و جراح دارد، متخصص ارتودنسی بهترین درک را از جایی که باید پلیت را قرار دهد دارد، در حالی که جراح دانش منحصر به فردی در مورد چگونگی قرار دادن آن دارد. مینی پلیت‌ها در حال تبدیل شدن به ابزار در حال افزایش و مورد نیاز در درمان ارتودنسی هستند، زیرا آنها امکان حرکت دقیق‌تر و قابل پیش بینی دندان را فراهم می‌کنند.

عوارض مینی پلیت


عوارض بالقوه با استفاده از مینی پلیپ شامل تورم صورت به طور مستقیم پس از قرار دادن جراحی، شل شدن پلیت، شکستن پلیت و پارگی مخاطی در اطراف پلیت است.