ترس از ارتودنسی دندان و جلوگیری از آن

Fear

لبخند یکی از نخستین خصوصیاتی است که در برخورد با هر فردی جلب توجه کند. متاسفانه همگی ما با لبخندی مسحور کننده متولد نمی‌شویم. ممکن است فرزند دلبندتان دچار مشکل اوربایت، آندربایت، شلوغی و به‌هم‌فشردگی دندان‌ها یا فاصله‌دار بودن دندان‌ها باشد. هنگامی که فرزندتان هنوز کوچک است یا حتی بعد از این که بزرگ می‌شود، اگر لبخند خود را دوست نداشته باشد، نمی‌تواند به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کند، با آسودگی خاطر صحبت کند و بدون نگرانی بخندد. خوشایندترین و دوستانه‌ترین کار، یعنی لبخند زدن، فرشته کوچک‌تان را مضطرب و خجالت‌زده می‌کند. خوشبختانه مشکلات مربوط به نامرتبی دندان‌ها را می‌توان با انواع بریس اصلاح کرد. در این میان والدینی هستند که به خوبی از لزوم ارتودنسی کردن دندان‌های فرزندشان آگاه‌ هستند، اما به دلیل ترس و نگرانی برای درمان اقدام نمی‌کنند. به علاوه اکثر کودکان از سیم‌کشی کردن دندان‌ها می‌ترسند. دلایل بسیاری برای ترس کودکان و والدینشان از ارتودنسی وجود دارد. اگر تنها مانع بین شما و یک لبخند ایده‌آل این هراس بی‌جهت از ارتودنسی است، با ما همراه باشید تا روش‌های غلبه بر این ترس را فرابگیرید.

ترس از تحمل درد


اگر به دلیل ترس فرزندتان از درد به متخصص ارتودنسی مراجعه نمی‌کنید و تحمل درد کشیدن فرزندتان را ندارید، باید بدانید که جایی برای نگرانی وجود ندارد. ارتودنسی آن‌قدرها هم که فکر می‌کنید، دردناک نیست. در ارتودنسی هیچ عمل خشن و ناملایمی مانند چرخاندن ناگهانی دندان‌ها انجام نمی‌شود. ارتودنسی روندی آرام و ملایم دارد و دندان‌ها را به تدریج مرتب می‌کند. سیم‌کشی دندان‌ها کمترین دردی ندارد. در اولین روزهای قرارگیری بریس در دهان ممکن است براکت‌های فلزی در بافت داخل دهان فرو برود؛ در این شرایط دندانپزشک لبه‌های آزاردهنده را با موم می‌پوشاند تا دیگر این اتفاق رخ ندهد. پس از تنظیم کردن بریس و سفت کردن سیم ارتودنسی تنها زمانی است که ارتودنسی ناراحت کننده می‌شود. بیمار پس از سفت کردن سیم‌کشی دچار درد و ناراحتی می‌شود، که البته شدید نیست. این درد مختصر به راحتی با مصرف مسکن‌های غیرتجویزی یا کرم بی‌حسی آرام می‌شود.

ترس از ناشناخته‌ها


ترس از ارتودنسی گاهی از عدم آگاهی از روند درمان نشأت می‌گیرد؛ تنها چیزی که بیمار می‌داند این است که دندان‌ها سیم‌کشی می‌شود و برق این سیم‌ها چشم‌ها را خیره می‌کند. اگر از قبل به متخصص ارتودنسی اطلاع دهید که فرزندتان از چه چیزی می‌ترسد، متخصص روند درمان را با زبانی ساده برای کودک توضیح خواهد داد. زمانی که کودک متوجه شود که نقش هر یک از تجهیزات ارتودنسی چیست و بداند که متخصص چه کاری انجام خواهد داد، ترسش از بین خواهد رفت. متخصص این اطلاع‌رسانی و آموزش را در جلسه مشاوره و قبل از سیم‌کشی دندان‌ها انجام می‌دهد. چنانچه این توضیحات مفید قبل از روز موعود داده شود، کودک بدون اضطراب به استقبال درمان خواهد رفت.

ترس از شرمنده شدن


اکثر کودکان از متفاوت به نظر رسیدن و انگشت‌نما شدن می‌ترسند و از این وحشت دارند که مبادا مورد تمسخر دوستان خود قرار بگیرند. اگر دلیل ترس فرزندتان از ارتودنسی خجالت کشیدن است، سعی کنید در آرامش با او صحبت کنید. به فرزندتان توضیح دهید که اگر امروز این درمان را انجام دهد تا پایان عمر از نتیجه آن بهره‌مند خواهد شد. همچنین به او بگویید که تنها نیست و ده‌ها نفر از هم‌کلاسی‌ها و هم‌مدرسه‌ای‌هایش نیز مانند او تحت درمان ارتودنسی قرار دارند. حتماً به کودک توضیح دهید که چطور می‌تواند با براکت‌ها و کش‌های رنگارنگ بریس را دوست داشتنی و زیبا کند. به این ترتیب درمان مفرح می‌شود. اگر نتوانستید فرزندتان را قانع کنید و او سرسختانه مخالف سیم‌کشی دندان‌ها بود، از دندانپزشک بخواهید که مناسب بودن درمان ارتودنسی نامرئی (اینویزیلاین) را بررسی کند.

ترس از گیر کردن غذا بین دندان‌ها


کودکان تمام مشکلات کوچک را به نحو مبالغه‌آمیزی جدی می‌گیرند. اگر یک فرد بزرگسال غذا بین دندان‌هایش گیر کند، آن را به سادگی و حتی بدون فکر کردن درمی‌آورد. اما اگر غذا بین دندان‌های کودک گیر کند و دوستانش آن را ببینند، این ذره کوچک ممکن است باعث خجالت کودک شود. اگر این موضوع باعث ترس از ارتودنسی است، به فرزندتان اطمینان خاطر بدهید که احتمال گیر کردن ذرات غذا بین دندان‌های سیم‌کشی نشده کمتر از دندان‌های سیم‌کشی شده نیست. به کودک توضیح دهید که کافی است پس از صرف غذا آب بنوشد تا جریان آب تمام ذرات گیر کرده را پاک کند. اگر فرزندتان هنوز مردد است، یک آیینه جیبی به او بدهید تا دندان‌هایشان را پس از غذا خوردن نگاه کند و مطمئن شود که هیچ چیزی بین آنها گیر نکرده است.

ترس از طولانی بودن درمان


شکی نیست که ارتودنسی درمانی زمان‌بر است و این زمان طولانی برای یک کودک خردسال بی‌پایان به نظر خواهد رسید. هرچند برای تسریع درمان کاری از دستتان ساخته نیست، اما می‌توانید درمان را به تجربه‌ای خوشایندتر تبدیل کنید. به فرزندتان یادآوری کنید که ارتودنسی فقط یک یا دو سال طول می‌کشد، اما نتیجه آن لبخند زیبایی خواهد بود که برای سالیان زیاد بر لبانش نقش خواهد بست. فرزندتان را متقاعد کنید که صبر و تحملش در درازمدت نتیجه خواهد داد.