بایدها و نبایدهای استفاده از کش (الاستیک) ارتودنسی

کش

بریس از براکت‌های متصل به دندان‌ها تشکیل شده است که با استفاده از چسب‌های دندانی و سیم‌های انعطاف پذیر و قطعه‌های رنگی یا شفاف پلاستیکی به براکت‌ها متصل می‌شوند؛ بریس به آرامی با وارد کردن فشار به دندان‌ها باعث جابجایی تدریجی و قرار دادن آن‌ها در موقعیت صحیح می‌شود. در برخی موارد، کش‌های ارتودنسی (که گاهی اوقات به عنوان نوار لاستیکی شناخته می‌شوند) برای اعمال فشار اضافی در جهت خاص برای حرکت دادن یک یا تعدادی از دندان‌ها استفاده می‌شود و معمولاً برای اصلاح بایت کاربرد دارند. کش‌های ارتودنسی ممکن است همراه با الاینرهای شفاف مانند اینویزیلاین مورد استفاده قرار گیرد، به خصوص اگر حرکات پیچیده دندانی یا اصلاح بایت مورد نیاز باشد.

هدف از استفاده کش (الاستیک) در ارتودنسی


باندهای لاستیکی که به صورت اختصاصی برای هر بیمار ساخته می‌شوند به طور معمول روی قلاب‌های کوچک بر بالا و پایین براکت‌های بریس یا روی برجستگی‌های شفاف کوچک متصل به چند دندان اگر در حال استفاده از الاینرهای نامرئی (اینویزیلاین) باشید، کشیده می‌شوند. اگر به طور مداوم از کش ارتودنسی استفاده کنید، این الاستیک‌های کوچک فشار لازم را برای هدایت دندان‌ها به موقعیت صحیح اعمال می‌کنند. کش‌های ارتودنسی معمولاً از لاتکس دارای درجه بندی پزشکی ساخته شده‌اند که در صورت تماس با دهان شما ایمن هستند، اما انواع دیگری نیز بدون لاتکس در دسترس هستند و مسلماً این نوع کش‌ها نوارهای معمولی الاستیک یا نوارهای مو نیستند! متخصصین ارتودنسی به شما آموزش می‌دهند که چگونه از کش‌ها استفاده کنید، بنابراین به زودی به استفاده صحیح از آن‌ها عادت خواهید کرد.

چرا باید نوع استفاده از کش‌های ارتودنسی را به متخصص خود واگذار کنید


در سال‌های اخیر، روش‌هایی که افراد برای اصلاح لبخند خود در خانه انجام می‌دهند از قبیل استفاده از نخ دندان یا کش‌های مو برای دندان بسیار نگران کننده شده است. استفاده از این گونه روش‌ها فوق العاده خطرناک است و ممکن است به دندان‌ها و لثه‌ها آسیب برساند و اغلب باعث ایجاد عفونت دندان‌ها یا از دست دادن دندان می‌گردد. این نکته بسیار مهم است که بدون مشاوره با متخصص ارتودنسی خود تغییراتی مانند اضافه کردن کش بدون وجود ضرورت به انجام این کار یا دو برابر کردن تعداد کش‌های ارتودنسی به منظور سرعت بخشیدن به روند درمان را روی دندان‌های خود اعمال نکنید؛ زیرا این کار می‌تواند به ریشه‌های دندان آسیب برساند و یا حتی ممکن است منجر به از دست دادن دندان شود.

بایدها و نبایدها در مورد استفاده از کش‌های ارتودنسی


اگر متخصص ارتودنسی شما توصیه می‌کند که به عنوان بخشی از درمان ارتودنسی از الاستیک‌ها همراه با بریس یا اینویزیلاین استفاده کنید، پیروی از نکات زیر بسیار مهم است:

  • باید: باید عادت کنید که همیشه تعدادی کش ارتودنسی همراه خود داشته باشید تا به محض گم شدن یا آسیب دیدن یکی از آن‌ها، بتوانید کش را جایگزین کنید. با پوشیدن مداوم الاستیک، می‌توانید اطمینان حاصل کنید که درمان ارتودنسی شما همیشه پیشرفت می‌کند.
  • نباید: نباید تعداد کش‌ها را دو برابر کنید (مگر این که متخصص ارتودنسی شما این کار را توصیه کند) زیرا ممکن است باعث اعمال فشار زیاد روی دندان یا دندان‌ها شود و در واقع می‌تواند به ریشه دندان آسیب برساند.
  • باید: قبل از از بین بردن یا جایگزینی کش ارتودنسی، دست‌های خود را بشویید.
  • نباید: نباید الاستیک را بیش از حد بکشید زیرا ممکن است قدرتش را از دست بدهد و بی اثر شود.
  • باید: در صورت اتمام کش‌های ارتودنسی خود، با متخصص ارتودنسی تماس بگیرید. متخصص ارتودنسی شما معمولاً تعدادی الاستیک به شما می‌دهد تا میزان کافی از آن‌ها را داشته باشید و در صورت لزوم برای شما تعدادی دیگر نیز تهیه خواهد کرد. به نوع الاستیکی که استفاده می‌کنید توجه داشته باشید (کش های ارتودنسی نام‌ها و اندازه‌های متفاوتی دارند). بنابراین در صورت اتمام الاستیک‌ها می‌توانید همان نوع را تهیه نمایید.

الاستیک‌ها بخش مهمی از درمان ارتودنسی هستند و یادگیری نحوه برداشتن و جایگزینی آن‌ها بخش مهمی از روند درمان برای اکثر بیماران دارای بریس یا اینویزیلاین است. متخصص ارتودنسی پیش از شروع درمان از میزان آگاهی شما در خصوص تمام جنبه‌های درمان ارتودنسی اطمینان حاصل خواهد کرد؛ زیرا نیاز به استفاده از کش‌های ارتودنسی در افراد مختلف متفاوت است.